هر چقدر قله غرورت بلندتر باشه, دره سقوطت عمیق تر میشه.
در انتهای هر سفر، در آینه دار و ندار خویش را مرور میکنم: این خاک تیره، این زمین، پاپوش پای خسته ام! این سقف کوتاه، آسمان، سرپوش چشم بسته ام! اما.. خدای دل! در آخرین سفر در آینه به جز دو بیکرانه ی کران، به جز زمین و آسمان، چیزی نمانده است! گم گشته ام... کجا؟! ندیده ای مرا؟!...
نوشته شده در جمعه نهم مرداد 1388ساعت
20:45 توسط ::.سارا.::| |
| Design By : Night Skin |
ما بدهکاریم!!
به همه ی آنهایی که گفتند
"دوستت دارم"
وما اما ساده از کنار آنها گذشتیم.
آیا براستی جمله ی
"دوستت دارم"
آنقدر بی ارزش است
به هر که بگویم آنرا فراموش می کند؟
به همه ی آنهایی که گفتند
"دوستت دارم"
وما اما ساده از کنار آنها گذشتیم.
آیا براستی جمله ی
"دوستت دارم"
آنقدر بی ارزش است
به هر که بگویم آنرا فراموش می کند؟
